di-trich

Ditrich (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ditrich

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ditrichpojedyncza mnoga mianownikżeński
Ditrichpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Ditrichpojedyncza mnoga celownikżeński
Ditrichpojedyncza mnoga biernikżeński
Ditrichpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Ditrichpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Ditrichpojedyncza mnoga wołaczżeński

Ditrich (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ditrich

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ditrichpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ditrichapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ditrichapojedyncza biernikmęski osobowy
Ditrichachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ditrichamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ditrichempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ditrichommnoga celownikmęski osobowy
Ditrichowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ditrichowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ditrichowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ditrichówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ditrichówmnoga biernikmęski osobowy
Ditrichupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ditrichupojedyncza wołaczmęski osobowy
Ditrichymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ditrichymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ditrichymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz