dit-trich

Dittrich (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dittrich

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dittrichpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dittrichapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dittrichapojedyncza biernikmęski osobowy
Dittrichachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dittrichamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dittrichempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dittrichommnoga celownikmęski osobowy
Dittrichowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dittrichowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dittrichowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dittrichówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dittrichówmnoga biernikmęski osobowy
Dittrichupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dittrichupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dittrichymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dittrichymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dittrichymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Dittrich (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dittrich

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dittrichpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dittrichpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dittrichpojedyncza mnoga celownikżeński
Dittrichpojedyncza mnoga biernikżeński
Dittrichpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dittrichpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dittrichpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz