do-bro-dzi-kom

dobrodzikom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dobrodzika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dobrodzicepojedyncza celownikżeński
dobrodzicepojedyncza miejscownikżeński
dobrodzikmnoga dopełniaczżeński
dobrodzikapojedyncza mianownikżeński
dobrodzikachmnoga miejscownikżeński
dobrodzikamimnoga narzędnikżeński
dobrodzikąpojedyncza narzędnikżeński
dobrodzikępojedyncza biernikżeński
dobrodzikimnoga mianownikżeński
dobrodzikimnoga biernikżeński
dobrodzikimnoga wołaczżeński
dobrodzikipojedyncza dopełniaczżeński
dobrodzikopojedyncza wołaczżeński
dobrodzikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz