do-bro-wi-ta-mi

Dobrowitami (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dobrowit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dobrowicimnoga mianownikmęski osobowy
Dobrowicimnoga wołaczmęski osobowy
Dobrowiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dobrowiciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dobrowitpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dobrowitapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dobrowitapojedyncza biernikmęski osobowy
Dobrowitachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dobrowitamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dobrowitempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dobrowitommnoga celownikmęski osobowy
Dobrowitowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dobrowitowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dobrowitowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dobrowitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dobrowitówmnoga biernikmęski osobowy
Dobrowitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dobrowitymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dobrowitymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz