do-byt-ku

dobytku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dobytek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dobytekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dobytekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dobytkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dobytkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dobytkimnoga mianownikmęski rzeczowy
dobytkimnoga biernikmęski rzeczowy
dobytkimnoga wołaczmęski rzeczowy
dobytkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dobytkommnoga celownikmęski rzeczowy
dobytkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dobytkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dobytkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dobytkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dobytkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz