do-cen-tu-ry

docentury (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: docentura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
docenturmnoga dopełniaczżeński
docenturapojedyncza mianownikżeński
docenturachmnoga miejscownikżeński
docenturamimnoga narzędnikżeński
docenturąpojedyncza narzędnikżeński
docenturępojedyncza biernikżeński
docenturopojedyncza wołaczżeński
docenturommnoga celownikżeński
docenturymnoga mianownikżeński
docenturymnoga biernikżeński
docenturymnoga wołaczżeński
docenturypojedyncza dopełniaczżeński
docenturzepojedyncza celownikżeński
docenturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz