do-cen-ty

docenty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: docent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
docencimnoga mianownikmęski osobowy
docencimnoga wołaczmęski osobowy
docenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
docenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
docentpojedyncza mianownikmęski osobowy
docentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
docentapojedyncza biernikmęski osobowy
docentachmnoga miejscownikmęski osobowy
docentamimnoga narzędnikmęski osobowy
docentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
docentommnoga celownikmęski osobowy
docentowipojedyncza celownikmęski osobowy
docentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
docentówmnoga biernikmęski osobowy
docentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
docentymnoga biernikmęski zwierzęcy
docentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz