do-ga-nia-czu

doganiaczu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: doganiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doganiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
doganiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
doganiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
doganiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
doganiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
doganiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
doganiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
doganiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
doganiaczemnoga mianownikmęski osobowy
doganiaczemnoga wołaczmęski osobowy
doganiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
doganiaczommnoga celownikmęski osobowy
doganiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
doganiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
doganiaczówmnoga biernikmęski osobowy
doganiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
doganiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
doganiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
doganiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz