do-gma-ty-ku

dogmatyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dogmatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dogmatycymnoga mianownikmęski osobowy
dogmatycymnoga wołaczmęski osobowy
dogmatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dogmatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dogmatykapojedyncza biernikmęski osobowy
dogmatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dogmatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dogmatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dogmatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dogmatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dogmatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dogmatykommnoga celownikmęski osobowy
dogmatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dogmatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dogmatykówmnoga biernikmęski osobowy
dogmatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dogmatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz