do-god-ni-kom

dogodnikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dogodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dogodnicymnoga mianownikmęski osobowy
dogodnicymnoga wołaczmęski osobowy
dogodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dogodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dogodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
dogodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dogodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dogodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dogodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dogodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dogodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dogodnikommnoga celownikmęski osobowy
dogodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dogodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dogodnikówmnoga biernikmęski osobowy
dogodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dogodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz