doj-nik

dojnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dojnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dojnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dojnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dojnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dojnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dojnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dojnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dojnikimnoga biernikmęski rzeczowy
dojnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dojnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dojnikommnoga celownikmęski rzeczowy
dojnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dojnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dojnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dojnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz