dok-to-ran-tem

doktorantem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: doktorant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doktorancimnoga mianownikmęski osobowy
doktorancimnoga wołaczmęski osobowy
doktoranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
doktoranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
doktorantpojedyncza mianownikmęski osobowy
doktorantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
doktorantapojedyncza biernikmęski osobowy
doktorantachmnoga miejscownikmęski osobowy
doktorantamimnoga narzędnikmęski osobowy
doktorantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
doktorantommnoga celownikmęski osobowy
doktorantowipojedyncza celownikmęski osobowy
doktorantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
doktorantówmnoga biernikmęski osobowy
doktorantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
doktorantymnoga biernikmęski zwierzęcy
doktorantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz