dok-to-rant-ko

doktorantko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: doktorantka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doktorantcepojedyncza celownikżeński
doktorantcepojedyncza miejscownikżeński
doktorantekmnoga dopełniaczżeński
doktorantkapojedyncza mianownikżeński
doktorantkachmnoga miejscownikżeński
doktorantkamimnoga narzędnikżeński
doktorantkąpojedyncza narzędnikżeński
doktorantkępojedyncza biernikżeński
doktorantkimnoga mianownikżeński
doktorantkimnoga biernikżeński
doktorantkimnoga wołaczżeński
doktorantkipojedyncza dopełniaczżeński
doktorantkopojedyncza wołaczżeński
doktorantkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz