dok-tór-ko

doktórko (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: doktórka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doktórcepojedyncza celownikżeński
doktórcepojedyncza miejscownikżeński
doktórekmnoga dopełniaczżeński
doktórkapojedyncza mianownikżeński
doktórkachmnoga miejscownikżeński
doktórkamimnoga narzędnikżeński
doktórkąpojedyncza narzędnikżeński
doktórkępojedyncza biernikżeński
doktórkimnoga mianownikżeński
doktórkimnoga biernikżeński
doktórkimnoga wołaczżeński
doktórkipojedyncza dopełniaczżeński
doktórkopojedyncza wołaczżeński
doktórkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz