do-le-wa-cza

dolewacza (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dolewacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dolewaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
dolewaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dolewaczapojedyncza biernikmęski osobowy
dolewaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
dolewaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
dolewaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dolewaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
dolewaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dolewaczemnoga mianownikmęski osobowy
dolewaczemnoga wołaczmęski osobowy
dolewaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dolewaczommnoga celownikmęski osobowy
dolewaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
dolewaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dolewaczówmnoga biernikmęski osobowy
dolewaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dolewaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
dolewaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
dolewaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz