do-ma-ciu-ki

Domaciuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Domaciuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Domaciukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Domaciukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Domaciukapojedyncza biernikmęski osobowy
Domaciukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Domaciukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Domaciukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Domaciukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Domaciukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Domaciukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Domaciukommnoga celownikmęski osobowy
Domaciukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Domaciukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Domaciukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Domaciukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Domaciukówmnoga biernikmęski osobowy
Domaciukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Domaciukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz