do-ma-ku

domaku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: domak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
domacymnoga mianownikmęski osobowy
domacymnoga wołaczmęski osobowy
domakpojedyncza mianownikmęski osobowy
domakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
domakapojedyncza biernikmęski osobowy
domakachmnoga miejscownikmęski osobowy
domakamimnoga narzędnikmęski osobowy
domakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
domakimnoga biernikmęski zwierzęcy
domakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
domakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
domakommnoga celownikmęski osobowy
domakowipojedyncza celownikmęski osobowy
domakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
domakówmnoga biernikmęski osobowy
domakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
domakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz