do-ma-li-ki

Domaliki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Domalik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Domalikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Domalikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Domalikapojedyncza biernikmęski osobowy
Domalikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Domalikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Domalikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Domalikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Domalikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Domalikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Domalikommnoga celownikmęski osobowy
Domalikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Domalikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Domalikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Domalikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Domalikówmnoga biernikmęski osobowy
Domalikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Domalikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz