do-ma-mi-rem

Domamirem (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Domamir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Domamirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Domamirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Domamirapojedyncza biernikmęski osobowy
Domamirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Domamiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Domamirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Domamirommnoga celownikmęski osobowy
Domamirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Domamirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Domamirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Domamirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Domamirówmnoga biernikmęski osobowy
Domamirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Domamirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Domamirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Domamirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Domamirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Domamirzymnoga mianownikmęski osobowy
Domamirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz