do-mi-cju-sze

Domicjusze (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Domicjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Domicjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Domicjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Domicjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Domicjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Domicjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Domicjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Domicjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Domicjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Domicjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Domicjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Domicjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Domicjuszommnoga celownikmęski osobowy
Domicjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Domicjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Domicjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Domicjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Domicjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Domicjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Domicjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz