do-mni-ku

Domniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Domnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Domnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Domnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Domnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Domnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Domnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Domnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Domnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Domnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Domnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Domnikommnoga celownikmęski osobowy
Domnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Domnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Domnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Domnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Domnikówmnoga biernikmęski osobowy
Domnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Domnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz