do-na-ta-riu-sze

donatariusze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: donatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
donatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
donatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
donatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
donatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
donatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
donatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
donatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
donatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
donatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
donatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
donatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
donatariuszommnoga celownikmęski osobowy
donatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
donatariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
donatariuszówmnoga biernikmęski osobowy
donatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
donatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
donatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
donatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz