do-pe-łni-cie-la-mi

dopełnicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dopełniciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dopełnicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
dopełnicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dopełnicielapojedyncza biernikmęski osobowy
dopełnicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
dopełnicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
dopełnicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dopełnicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
dopełnicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dopełnicielemnoga mianownikmęski osobowy
dopełnicielemnoga wołaczmęski osobowy
dopełnicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dopełnicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
dopełnicielimnoga biernikmęski osobowy
dopełnicielommnoga celownikmęski osobowy
dopełnicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
dopełnicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dopełnicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz