do-praw-ce

doprawce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: doprawka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doprawcepojedyncza celownikżeński
doprawcepojedyncza miejscownikżeński
doprawekmnoga dopełniaczżeński
doprawkapojedyncza mianownikżeński
doprawkachmnoga miejscownikżeński
doprawkamimnoga narzędnikżeński
doprawkąpojedyncza narzędnikżeński
doprawkępojedyncza biernikżeński
doprawkimnoga mianownikżeński
doprawkimnoga biernikżeński
doprawkimnoga wołaczżeński
doprawkipojedyncza dopełniaczżeński
doprawkopojedyncza wołaczżeński
doprawkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz