do-ro-bu

dorobu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dorób

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dorobachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dorobamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dorobempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dorobiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dorobiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dorobommnoga celownikmęski rzeczowy
dorobowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dorobówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dorobupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dorobymnoga mianownikmęski rzeczowy
dorobymnoga biernikmęski rzeczowy
dorobymnoga wołaczmęski rzeczowy
doróbpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
doróbpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz