do-ru-cho-wian

doruchowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: doruchowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doruchowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
doruchowianmnoga biernikmęski osobowy
doruchowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
doruchowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
doruchowianiemnoga mianownikmęski osobowy
doruchowianiemnoga wołaczmęski osobowy
doruchowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
doruchowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
doruchowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
doruchowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
doruchowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
doruchowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
doruchowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
doruchowianommnoga celownikmęski osobowy
doruchowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
doruchowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
doruchowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz