do-rzecz-no-ści

dorzeczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dorzeczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dorzecznościmnoga dopełniaczżeński
dorzecznościmnoga mianownikżeński
dorzecznościmnoga biernikżeński
dorzecznościmnoga wołaczżeński
dorzecznościpojedyncza celownikżeński
dorzecznościpojedyncza miejscownikżeński
dorzecznościpojedyncza dopełniaczżeński
dorzecznościpojedyncza wołaczżeński
dorzecznościachmnoga miejscownikżeński
dorzecznościamimnoga narzędnikżeński
dorzecznościąpojedyncza narzędnikżeński
dorzecznościommnoga celownikżeński
dorzecznośćpojedyncza biernikżeński
dorzecznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz