do-rzu-tek

dorzutek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dorzutek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dorzutekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dorzutekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dorzutkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dorzutkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dorzutkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dorzutkimnoga mianownikmęski rzeczowy
dorzutkimnoga biernikmęski rzeczowy
dorzutkimnoga wołaczmęski rzeczowy
dorzutkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dorzutkommnoga celownikmęski rzeczowy
dorzutkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dorzutkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dorzutkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dorzutkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz