do-wby-sze

dowbysze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dowbysz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dowbyszpojedyncza mianownikmęski osobowy
dowbyszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dowbyszapojedyncza biernikmęski osobowy
dowbyszachmnoga miejscownikmęski osobowy
dowbyszamimnoga narzędnikmęski osobowy
dowbyszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dowbyszemnoga biernikmęski zwierzęcy
dowbyszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dowbyszemnoga mianownikmęski osobowy
dowbyszemnoga wołaczmęski osobowy
dowbyszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dowbyszommnoga celownikmęski osobowy
dowbyszowipojedyncza celownikmęski osobowy
dowbyszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dowbyszówmnoga biernikmęski osobowy
dowbyszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dowbyszupojedyncza wołaczmęski osobowy
dowbyszymnoga dopełniaczmęski osobowy
dowbyszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz