do-wód-ce

dowódce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dowódca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dowódcapojedyncza mianownikmęski osobowy
dowódcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dowódcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dowódcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dowódcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dowódcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dowódcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dowódcępojedyncza biernikmęski osobowy
dowódcopojedyncza wołaczmęski osobowy
dowódcommnoga celownikmęski osobowy
dowódcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dowódcówmnoga biernikmęski osobowy
dowódcymnoga mianownikmęski osobowy
dowódcymnoga wołaczmęski osobowy
dowódcypojedyncza celownikmęski osobowy
dowódcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
dowódcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz