dra-go-ni-ki

dragoniki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dragonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dragonicymnoga mianownikmęski osobowy
dragonicymnoga wołaczmęski osobowy
dragonikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dragonikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dragonikapojedyncza biernikmęski osobowy
dragonikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dragonikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dragonikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dragonikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dragonikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dragonikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dragonikommnoga celownikmęski osobowy
dragonikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dragonikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dragonikówmnoga biernikmęski osobowy
dragonikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dragonikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz