driacz-ni-kom

driacznikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: driacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
driacznicymnoga mianownikmęski osobowy
driacznicymnoga wołaczmęski osobowy
driacznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
driacznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
driacznikapojedyncza biernikmęski osobowy
driacznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
driacznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
driacznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
driacznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
driacznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
driacznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
driacznikommnoga celownikmęski osobowy
driacznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
driacznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
driacznikówmnoga biernikmęski osobowy
driacznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
driacznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz