dro-go-mir

Drogomir (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Drogomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Drogomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Drogomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Drogomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Drogomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Drogomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Drogomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Drogomirommnoga celownikmęski osobowy
Drogomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Drogomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Drogomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Drogomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Drogomirówmnoga biernikmęski osobowy
Drogomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Drogomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Drogomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Drogomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Drogomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Drogomirzymnoga mianownikmęski osobowy
Drogomirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz