dru-zi-ca-mi

Druzicami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Druzic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Druzicpojedyncza mianownikmęski osobowy
Druzicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Druzicapojedyncza biernikmęski osobowy
Druzicachmnoga miejscownikmęski osobowy
Druzicamimnoga narzędnikmęski osobowy
Druzicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Druzicemnoga biernikmęski zwierzęcy
Druzicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Druzicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Druzicommnoga celownikmęski osobowy
Druzicowipojedyncza celownikmęski osobowy
Druzicowiemnoga mianownikmęski osobowy
Druzicowiemnoga wołaczmęski osobowy
Druzicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Druzicówmnoga biernikmęski osobowy
Druzicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Druzicupojedyncza wołaczmęski osobowy
Druzikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Druzikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Druzikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Druzikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz