dru-żbic-ko-ść

drużbickość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: drużbickość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
drużbickościmnoga dopełniaczżeński
drużbickościmnoga mianownikżeński
drużbickościmnoga biernikżeński
drużbickościmnoga wołaczżeński
drużbickościpojedyncza celownikżeński
drużbickościpojedyncza miejscownikżeński
drużbickościpojedyncza dopełniaczżeński
drużbickościpojedyncza wołaczżeński
drużbickościachmnoga miejscownikżeński
drużbickościamimnoga narzędnikżeński
drużbickościąpojedyncza narzędnikżeński
drużbickościommnoga celownikżeński
drużbickośćpojedyncza biernikżeński
drużbickośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz