drze-wi-cza-ny

drzewiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: drzewiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
drzewiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
drzewiczanmnoga biernikmęski osobowy
drzewiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
drzewiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
drzewiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
drzewiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
drzewiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
drzewiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
drzewiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
drzewiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
drzewiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
drzewiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
drzewiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
drzewiczanommnoga celownikmęski osobowy
drzewiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
drzewiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
drzewiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz