du-ali-sty

dualisty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dualista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dualistapojedyncza mianownikmęski osobowy
dualistachmnoga miejscownikmęski osobowy
dualistamimnoga narzędnikmęski osobowy
dualistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dualistępojedyncza biernikmęski osobowy
dualistopojedyncza wołaczmęski osobowy
dualistommnoga celownikmęski osobowy
dualistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dualistówmnoga biernikmęski osobowy
dualistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dualistymnoga biernikmęski zwierzęcy
dualistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dualistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dualiścimnoga mianownikmęski osobowy
dualiścimnoga wołaczmęski osobowy
dualiściepojedyncza celownikmęski osobowy
dualiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz