du-ali-zmie

dualizmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dualizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dualizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dualizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dualizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dualizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dualizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dualizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dualizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dualizmommnoga celownikmęski rzeczowy
dualizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dualizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dualizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dualizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
dualizmymnoga biernikmęski rzeczowy
dualizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz