du-bel-tem

dubeltem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dubelt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dubelciepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dubelciepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
dubeltpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
dubeltapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
dubeltapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dubeltachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dubeltamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dubeltempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dubeltommnoga celownikmęski zwierzęcy
dubeltowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dubeltówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dubeltymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dubeltymnoga biernikmęski zwierzęcy
dubeltymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz