liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dubercie | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Dubercie | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Dubert | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Duberta | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Duberta | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Dubertach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Dubertami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Dubertem | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Dubertom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Dubertowi | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Dubertowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Dubertowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Dubertów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Dubertów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Duberty | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Duberty | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Duberty | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
