du-bia-ku

Dubiaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubiak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubiakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubiakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubiakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dubiakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubiakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dubiakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubiakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubiakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubiakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubiakommnoga celownikmęski osobowy
Dubiakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dubiakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dubiakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dubiakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubiakówmnoga biernikmęski osobowy
Dubiakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubiakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz