du-bic-kie

Dubickie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dubicka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubickapojedyncza mianownikżeński
Dubickapojedyncza wołaczżeński
Dubickąpojedyncza biernikżeński
Dubickąpojedyncza narzędnikżeński
Dubickichmnoga dopełniaczżeński
Dubickichmnoga miejscownikżeński
Dubickiemnoga mianownikżeński
Dubickiemnoga biernikżeński
Dubickiemnoga wołaczżeński
Dubickiejpojedyncza celownikżeński
Dubickiejpojedyncza miejscownikżeński
Dubickiejpojedyncza dopełniaczżeński
Dubickimmnoga celownikżeński
Dubickimimnoga narzędnikżeński

Dubickie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dubicki

słowoliczbaprzypadekrodzajstopień
dubiccymnoga mianownikmęski osobowy równy
dubiccymnoga wołaczmęski osobowy równy
dubickapojedyncza mianownikżeński równy
dubickapojedyncza wołaczżeński równy
dubickąpojedyncza biernikżeński równy
dubickąpojedyncza narzędnikżeński równy
dubickipojedyncza biernikmęski rzeczowy równy
dubickipojedyncza mianownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dubickipojedyncza wołaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dubickichmnoga biernikmęski osobowy równy
dubickichmnoga dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubickichmnoga miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubickiemnoga biernikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubickiepojedyncza bierniknijaki równy
dubickiepojedyncza mianowniknijaki równy
dubickiepojedyncza wołacznijaki równy
dubickiegopojedyncza biernikmęski osobowy męski zwierzęcy równy
dubickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubickiejpojedyncza celownikżeński równy
dubickiejpojedyncza dopełniaczżeński równy
dubickiejpojedyncza miejscownikżeński równy
dubickiemupojedyncza celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubickimmnoga celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubickimimnoga narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubicko
dubickucelownik
Dubiccymnoga mianownikmęski osobowy
Dubiccymnoga wołaczmęski osobowy
Dubickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubickichmnoga biernikmęski osobowy
Dubickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dubickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dubickimmnoga celownikmęski osobowy
Dubickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz