du-biec

Dubiec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dubiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubiecpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dubiecpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dubiecpojedyncza mnoga celownikżeński
Dubiecpojedyncza mnoga biernikżeński
Dubiecpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dubiecpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dubiecpojedyncza mnoga wołaczżeński

Dubiec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubcapojedyncza biernikmęski osobowy
Dubcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dubcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubcommnoga celownikmęski osobowy
Dubcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dubcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dubcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dubcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubcówmnoga biernikmęski osobowy
Dubcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz