du-biec-cy

Dubieccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubiecki

słowoliczbaprzypadekrodzajstopień
dubieccymnoga mianownikmęski osobowy równy
dubieccymnoga wołaczmęski osobowy równy
dubieckapojedyncza mianownikżeński równy
dubieckapojedyncza wołaczżeński równy
dubieckąpojedyncza biernikżeński równy
dubieckąpojedyncza narzędnikżeński równy
dubieckipojedyncza biernikmęski rzeczowy równy
dubieckipojedyncza mianownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dubieckipojedyncza wołaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dubieckichmnoga biernikmęski osobowy równy
dubieckichmnoga dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubieckichmnoga miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubieckiemnoga biernikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubieckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubieckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubieckiepojedyncza bierniknijaki równy
dubieckiepojedyncza mianowniknijaki równy
dubieckiepojedyncza wołacznijaki równy
dubieckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubieckiegopojedyncza biernikmęski osobowy męski zwierzęcy równy
dubieckiejpojedyncza celownikżeński równy
dubieckiejpojedyncza dopełniaczżeński równy
dubieckiejpojedyncza miejscownikżeński równy
dubieckiemupojedyncza celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubieckimmnoga celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubieckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubieckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dubieckimimnoga narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dubiecko
dubieckucelownik
Dubieccymnoga mianownikmęski osobowy
Dubieccymnoga wołaczmęski osobowy
Dubieckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubieckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubieckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubieckichmnoga biernikmęski osobowy
Dubieckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubieckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubieckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubieckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubieckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubieckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dubieckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dubieckimmnoga celownikmęski osobowy
Dubieckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubieckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubieckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz