du-biec-czan-ka-mi

dubiecczankami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dubiecczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dubiecczancepojedyncza celownikżeński
dubiecczancepojedyncza miejscownikżeński
dubiecczanekmnoga dopełniaczżeński
dubiecczankapojedyncza mianownikżeński
dubiecczankachmnoga miejscownikżeński
dubiecczankamimnoga narzędnikżeński
dubiecczankąpojedyncza narzędnikżeński
dubiecczankępojedyncza biernikżeński
dubiecczankimnoga mianownikżeński
dubiecczankimnoga biernikżeński
dubiecczankimnoga wołaczżeński
dubiecczankipojedyncza dopełniaczżeński
dubiecczankopojedyncza wołaczżeński
dubiecczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz