du-biel-czy-kom

Dubielczykom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubielczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubielczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubielczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubielczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Dubielczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubielczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dubielczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubielczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubielczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubielczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubielczykommnoga celownikmęski osobowy
Dubielczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dubielczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dubielczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dubielczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubielczykówmnoga biernikmęski osobowy
Dubielczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubielczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz