du-bie-lec-ki

Dubielecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubielecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubieleccymnoga mianownikmęski osobowy
Dubieleccymnoga wołaczmęski osobowy
Dubieleckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubieleckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubieleckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubieleckichmnoga biernikmęski osobowy
Dubieleckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubieleckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubieleckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubieleckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubieleckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubieleckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dubieleckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dubieleckimmnoga celownikmęski osobowy
Dubieleckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubieleckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubieleckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz