du-bien-czan-ko

dubienczanko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dubienczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dubienczancepojedyncza celownikżeński
dubienczancepojedyncza miejscownikżeński
dubienczanekmnoga dopełniaczżeński
dubienczankapojedyncza mianownikżeński
dubienczankachmnoga miejscownikżeński
dubienczankamimnoga narzędnikżeński
dubienczankąpojedyncza narzędnikżeński
dubienczankępojedyncza biernikżeński
dubienczankimnoga mianownikżeński
dubienczankimnoga biernikżeński
dubienczankimnoga wołaczżeński
dubienczankipojedyncza dopełniaczżeński
dubienczankopojedyncza wołaczżeński
dubienczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz