du-bie-niec-cy

Dubienieccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubieniecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubienieccymnoga mianownikmęski osobowy
Dubienieccymnoga wołaczmęski osobowy
Dubienieckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubienieckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubienieckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubienieckichmnoga biernikmęski osobowy
Dubienieckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubienieckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubienieckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubienieckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubienieckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubienieckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dubienieckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dubienieckimmnoga celownikmęski osobowy
Dubienieckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubienieckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubienieckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz