du-bi-ku

Dubiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dubikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dubikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubikommnoga celownikmęski osobowy
Dubikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dubikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dubikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dubikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubikówmnoga biernikmęski osobowy
Dubikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz